Tıp dilinde “diabetes mellitus” denen hastalığa şeker hastalığı denmesinin nedeni, vücudun şeker kullanımındaki bozuklukla ortaya çıkmış olmasıdır. Şekerle, hastalığın ilişkisini anlamak için şekerin vücudumuzda nasıl kullanıldığını bilmek gerekir.
Şekerin vücutta kullanılması : Nişastalı ve şekerli besinler yendikten sonra sindirilir ve meyvelerde bulunan basit şekerler şeklinde kana geçer. Sindirim aygıtına şeker ve nişastalı maddelerin girmesi, pankreas denilen organımızı uyararak “insulin” adı verilen bir hormonun salgılanmasını sağlar. Bu hormon şekerin hücre içine girerek karaciğerde saklanmasına, parçalanarak vücut tarafından kullanılmasına yardımcı olur. Normal durumda kandaki şeker miktarıyla, salgılanan insulin hormonu miktarı dengelidir. Böylece, yediğimiz şeker ve nişastalı besinlerden sindirim sonucu oluşan şeker kanda durmaz, bir kısmı karaciğerimizde yedek olarak tutulur, kalanı hücrelerde parçalanarak enerjiye ya da yağa çevrilir.
Kısaca, Çok şeker ve şeker içeren yiyecekler tüketilmesi pankreası yorup insülin salgılanmasını tehlikeye sokabilir. dolayısıyla kanda şeker düzeyini ayarlama işi yapan insülin hormonu üretilemezse kanda şeker serbest halde dolaşıma katılır. Ve sonuçlarına katlanmak zorunda kalırız.