Yolculuk , tuvalet, uykuya dalmadan önce bu üçünün ne ortak bağlantısı var ?
Bu üçünün ortak noktası insanın günlük meşgalesinden mecburen uzaklaşıp muhasebe yapmak zorunda kaldığı iç sesini susturamadığı anlar olması.
Bilinçdışından bize gelen e postaları o kadar biriktiriyoruz ki maalesef silemiyoruz da sadece okumamaya direnebiliyoruz ama o da bir yere kadar. Eninde sonunda o mesajları bazı zamanlarda açıyoruz okuyoruz. Bu mesajların birikmesi sistemi zorluyor. Devamlı bir şey eksik hissi ve bunaltı , tatminsizlik hep o mail kutusunu açmamaktan.
İşte bu mail kutusunda gün boyu türlü yöntemlerle bastırdığımız unutmuş gibi yaptığımız her şey mevcut. İnsan varoluşsal düzeyde sistemi ilgilendiren konuları asla unutmaz ama çok başarılı biçimde unutmuş gibi yapabilir. Ama maille bilinçdışı devamlı size hatırlatma yapar.
İnsanın kendi bir tanımlaması vardır. Bu tanımlama inançları ile var olur. İnançlar doğrularımızı ve yanlışlarımızı oluşturur. Bu doğrular ve yanlışlar kendimizle ilgili referans nalanımızdır kendimizi bu referansa göre yargılarız ki en acımasız yargıç kendisidir insanın. Bu inançlar sistemi çok derinden yüzeye kadar mevcuttur ve hepsi birbiriyle çok sıkı bağlantılıdır. İşte bu yargılamalar mail kutusunun konusudur. Gün boyu bastırmakla epey uğraştığımız önemli konulardan biri inançlar ve yaşantımız çelişkileridir.
Bir başka mail konusu dürtülerimizdir. Hormonsal konular yani; Cinsellik ve Şiddet dürtülerimiz ve bunların makyajlanmış hallerini gün içinde epeyce bastırırız lakin medeniyet kaldırmaz. Bunlar bizim primat parçamızın memeli beynimizin ürünleri atsak atamayız satsak satamayız ama başarılı biçimde çoğumuz bastırabilir ama o da bir yere kadar.
Bastırmaktan bahsetmişken bastırmak için elimizdeki en önemli kozlar rutinlerimiz, havuçlarımız , başkalarının meseleleri ( dedikodu özetle) , fiziksel aktivitelerimiz , sosyal ilişkilerimiz , alışverişimiz … Nerdeyse gündelik her işimiz bastırmaya hizmet eder. Bilinçdışımızı susturmak için yaşıyoruz gibi görünüyor.
Çok öcü gibi anlattım farkındayım. Aslında doğada yaşasak hiç öcü gibi değil ama bir gorilin şehirde görünce öcü görmüş gibi hissediyoruz ya onun gibi mevcut medeniyetimizde bilinçdışımız öcü biraz. Kafeste tutmazsak başımıza işler açabilir. Ama düzgün davranmayıp yemeğini suyunu ve günlük dolaşmasını sağlamazsak ölebilirler de. O sebeple geldik bu öcü ile neler yapacağımıza
Onunla arada sohbet edip varlığını kabul etmeliyiz. Onu anlamaya çalışmalıyız. Farkındayım başka bir canlıdan bahsediyor gibiyim ama ona beslediğimiz evcil hayvan muamelesi yapmakta sorun yok. Sevin okşayın suyunu verin konuşun mutlu olsun sizde beraberinde mutlu olun çok makul bir öneri.
Pratik yaşamda bunu nasıl mı yapacağız. Her zaman olduğu gibi reçete lazım finalde elbette. Reçeteyi veriyorum. Günde sabah ve akşam şimdilerde spiritüalizm akımının moda ettiği adıyla meditasyon benim tabirimle kendinle baş başa kalma aktivitesi . Hiç bir dışsal uyaran olmadan 5 -10 dk. muhasebe imkanı verin kendinize. Bunun en iyi yolu yatmadan önceki zaman ve sabah tuvalette olabilir. Günde 20 dakika yeterli bir süre bunun için.
Yazının başlığı yolculuk. Ben hayat yolculuğumda tüm önemli kararları kararlı biçimde yolculuklarda alabildim. Rutin denen baskılama aracında yalın biçimde kalınca muhasebemi yapıp adeta sisteme format atabildim. Bu nedenle seyyahların bilge olduğunu düşünüyorum. Ne kadar kendini bilirse insan bilgeleşir her ekol bunu savunur. Bilinçdışınızı yani medeniyet maskesi çıkınca ki halinizi tanımakla başlar kendini bilme serüveni.
Son vurucu reçete geliyor. Bir karar almadan önce kısa bile olsa yolculuğa çıkın aracı siz kullanmayın siz sadece yolculuk halinde olun edilgen olun akıntıya bırakın düşüncelerinizin gelip gitmesine izin verin onları check edin ve sizi dürten düşüncelerinizi irdeleyin sonra yaşamsal kararlar daha içinize sinecek ve daha emin adımlar atabileceksiniz
Herkese iyi yolculuklar!
